Κάθε καλλιεργημένος και ορθά σκεπτόμενος άνθρωπος είναι πολύ πιθανόν να είναι θεωρητικά αντιρατσιστής (με τον όρο αντιρατσιστής εννοώ κάθε είδους ρατσισμό). Ωστόσο, στην πράξη αυτό μπορεί να διαφέρει σημαντικά. Το θεωρητικό υπόβαθρο αφενός, μπορεί να έχει άμεση σχέση με την αντιρατσιστική πρακτική του κάθε ατόμου, αλλά αφετέρου με μια πιο ψύχραιμη ματιά η πρακτική πολλές φορές μπορεί να είναι αντίθετη με την θεωρία. Το ίδιο το άτομο όμως, που θεωρεί τον εαυτό του αντιρατσιστή πιστεύει ότι πράττει ορθά υποστηρίζοντας τα άτομα που δέχονται τον οποιοδήποτε ρατσισμό. Και ως ένα βαθμό πράττει σωστά.
Το πρόβλημα δημιουργείται όταν αντιμετωπίζει λεκτικά ή ακόμα και σωματικά το άτομο που διαπράττει την ρατσιστική συμπεριφορά. Ο λεγόμενος αντιρατσιστής κατά πόσο μπορεί να παραμείνει αντικειμενικός και ψύχραιμος συζητώντας με έναν ρατσιστή;;; κατά πόσο μπορεί να διατηρήσει τον αντιρατσιστικό του χαρακτήρα;;;
Πόσο αντιρατσιστικό είναι όταν χαρακτηρίζει ως σκουπίδι και ως ανάξιο λόγου κάποιον μόνο και μόνο επειδή διαφωνεί μαζί του σε ένα συγκεκριμένο θέμα;;; Μήπως διαπράττει αυτό για το οποίο διαφωνεί με τον συνομιλητή. Και όταν η λεκτική διαμάχη μετατραπεί σε βία δεν νομίζω ότι όταν χώνεις μπουνιά σε ένα ρατσιστή είσαι αντιρατσιστής ….μάλλον το αντίθετο συμβαίνει, διότι η πυγμή της μπουνιάς δεν έχει δημοκρατικό ή αντιρατσιστικό χαρακτήρα.
Κάθε άνθρωπος έχει την δική του άποψη όσο ακραία και αν είναι μερικές φορές. Μέλημα του κάθε αντιρατσιστή, κατά την γνώμη μου, είναι να διατηρήσει και να υποστηρίξει το δικαίωμα που έχει ο καθένας να εκφράσει την γνώμη του. Όταν όμως, ο αντιρατσισμός φτάνει σε ακραία όρια τότε πλησιάζει και ισοδυναμεί με τον φασισμό και τον ρατσισμό. Κλείνοντας, πιστεύω πως η μεγαλύτερη απόδειξη μη ρατσισμού και μη φασισμού είναι το ρητό που είχε πει ο Βολταίρος: «διαφωνώ κάθετα με την άποψή σου, αλλά θα αγωνιστώ μέχρι θανάτου για να έχεις το δικαίωμα να εκφράσεις την άποψή σου».
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΙΟΝΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου