Πέμπτη 16 Ιουνίου 2011

Ξυπνήσαμε κοιμισμένοι

  Αναρτήσεις στο facebook... Χμμμ τις τελευταίες μέρες όλοι έγιναν τρελά εκνευρισμένοι Ελληνάρες και μας ενημερώνουν για την κατάσταση της χώρας και την κατάντια του Γιωργάκη μέσω των status. Sorry guys αλλά το κίνημα των αγανακτισμένων είναι εδώ και 23 μέρες, δημιουργήθηκε από το facebook και εσείς οι ίδιοι πατήσατε like σε γκρουπάκια τύπου "αγανακτισμένοι στο hogwarts, akrotiri" κλπ ειρωνευόμενοι το κίνημα.. Οσο για την ουσιαστική χρεωκοπία της χώρας, καλύτερα να μην σας πω από πότε είναι. Μην χαλάσουμε και τις καρδιές μας. Αλλά να μου πεις τόσο καιρό ψάχναμε όλοι κάποιο τρόπο να ξεσπάσουμε τα νεύρα μας και να βριστούμε ελεύθερα ντε..Πρέπει με κάτι να ασχοληθεί και το facebook community.
  Γιατί όμως πρέπει να ξεσπάμε μέσω των social media; Και είναι αυτό πραγματικό ξέσπασμα ή άλλος ένας τρόπος αυτοπροβολής της κάθε "αυθεντίας"; Ποιον μπορεί να επηρεάσει ένα status; Το like δε θα μας σώσει κατά την ταπεινή μου γνώμη. Ναι ο Γιωργάκης πούλησε το καλοκαίρι, ναι δεν βρέχει αλλά ο Θεός φτύνει τον Γιωργάκη αλλά εμείς από αυτό τι κερδίζουμε; Ποιος μας προσέχει; Κ-α-ν-ε-ί-ς. Αν όλοι όσοι προάγουν την εξυπνάδα τους μπροστά σε ένα κουτί έβγαιναν στο δρόμο με προτάσεις, ειρηνικές διαθέσεις αλλά απαιτητικό ύφος κάτι θα γινότανε. Ζούμε σε μια χώρα όπου ο πρωθυπουργός σαν άλλη χαζογκόμενα αλλάζει γνώμη από το πρωί εως το μεσημέρι και από το απόγευμα εως το βράδυ και δεν ξέρει "να πουλήσω την Ελλάδα;" "να βάλω τον Αντώνη στη θέση μου;" "μήπως να την κάνω και εγώ με ελαφρά;". Όμως και εγώ τί μιλάω; Ελληνίδα δεν είμαι; Καταδικασμένη είμαι ό,τι και να πω ό,τι και να γίνει. Στο πανεπιστήμιο κανείς δεν έχει τη διάθεση να συμφωνήσει ή έστω να συμβιβαστεί με κάποιον άλλο έτσι ώστε να οργανωθούμε, να συσπειρωθούμε όλοι και να κάνουμε κάτι Μ-Α-Ζ-Ι. Τί να την κάνεις τη νεολαία άμα κάθεται και σκέφτεται τι τραγούδι να κάνει share για περισσότερα likes και τί ατάκα να πετάξει στην αντίθετη φοιτητική παράταξη στη συνέλευση για να είναι αποστομωτική και αξιοθάυμαστη;
  Ωραία νέα γενιά (καλύτερη από την παραπροπροηγούμενη τουλάχιστον). Ναι σαφώς και είμαι απαισιόδοξη. Δε βρίσκω λόγο να διαβάσω για την εξεταστική γιατί δε βρίσκω λόγο να περάσω τα μαθήματα και να πάρω πτυχίο με 9 γιατί έτσι και αλλιώς θα σερβίρω και εγώ όπως και τόσοι άλλοι συνάδελφοι, καφέ. Και αν είμαι τυχερή θα είμαι και στα ξενόφερτα starbucks και θα έχω και έκπτωση όσο θα βλέπω μπροστά στα μούτρα μου τις γυναίκες και τις κόρες των κυρίων που τα "έφαγαν" και δε χόρτασαν, των κυρίων που αρνήθηκαν να συμβάλλουν έστω και ελάχιστα ώστε να ανακάμψει η οικονομία της χώρας τους να μου ζητάνε αυτοσχέδιο frappuccino.
  Παιδιά; Οικογένεια; Ε πάμε καθόλου καλά; Ποιος έχει λεφτά να παντρευτεί καλέ; Και όχι απλά ποιος έχει λεφτά αλλά και ποιος πιστεύετε ότι θα έχει λεφτά μετά από χ χρόνια; Όχι τίποτα άλλο αλλά θα χάσουμε και το φαινόμενο της νυμφομανίας που τόσο γέλιο προσφέρει τόσα χρόνια τώρα. No money, no στεφάνι.
  Η Μύκονος να'ναι καλά το καλοκαίρι και όλα καλά θα πάνε μωρέ. Viva la crisis!
                                                                                                                                   Μαίρη Βαμβακά

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου