Ένα μεγαλο ανέκδοτο...

      Με αυτό το τίτλο το μυαλό μας μπορεί να οδηγηθεί στην μικρή Αννούλα,το Τοτό ακόμα και τον Τσακ Νόρις,εγώ όμως θέλω να αναφέρω μία λέξη:Ελλάδα.Η χώρα του Αριστοτέλη  και του Πλάτωνα έχει καταντήσει ένα μεγάλο ανέκδοτο.Ανέκδοτο με όχι πολύ αίσιο τέλος,που αφήνει μία πικρή γεύση χειρότερη και από αυτή του μαύρου χιούμουρ...

      Τη στιγμή που οι μισθοί περικόπτονται και η οικονομική κατάσταση των περισσοτέρων ανθρώπων χειροτερεύει μέρα με την μέρα το θράσος κάποιων άλλων αυξάνεται με ιλλιγγιώδεις ρυθμούς.Όπως έγινε γνωστό τις προηγούμενες μέρες 350 πρώην βουλευτές,νύν συνταξιούχοι ζητούν αναδρομικά ποσά αποζημίωσης ενώ οι ίδιοι λίγα χρόνια πριν είχαν ψηφίσει την εξαίρεση

της συσχέτιση των αναδρομικών αυξήσεων που δόθηκαν στους δικαστικούς λειτουργούς. Τα χρήματα αυτά μάλιστα φτάνουν στα 250.000 ευρώ για τον καθένα καθώς κατανοούμε όλοι,φαντάζομαι, τις αυξημένες τους ανάγκες στα γεράματα...Προκλητικό μεν, αλλά αληθινό σε αυτή τη χώρα που “χρήματα υπάρχουν”...

      Και το ανέκδοτο δεν σταματάει εδώ...Σήμερα επανεξετάζονταν ποιες ομάδες εργαζομένων πρέπει να δικαιούνται επιδόματα “βαρέων και ανθυγεινών”.Ανάμεσα σε αυτούς ήταν τα μοντέλα,καθώς αναμφίβολα είναι δύσκολο να ισορροπείς σε 12ποντα τακούνια,στέλεχοι υπηρεσιών,υπάλληλοι γραφείου και πολλοί άλλοι που μοχθούν καθημερινά για το μεροκάματο.Γενικότερα όμως αυτό δεν χρήζει έκπληξης καθώς η Ελλάδα είναι γνωστή για τα γελοία επιδόματα της,όπως αυτό του “σηκώματος της κεραίας” για τους οδηγούς του τρόλλευ και επίδομα “πλυσίματος χεριών” για τους υπαλλήλους του ΟΣΕ!Επίδόματα που υπάρχουν μόνο και μόνο επειδή οι αρμόδιοι δεν μπορούσαν να αυξήσουν με κάποιο άλλο νόμιμο τρόπο το μισθό αυτών των υπαλλήλων.Χρειάζομαι λοιπόν και εγώ ένα επίδομα “ισιώματος μαλλιού” καθώς σε λίγο θα καεί και δεν θα έχω λεφτά για περόυκα...Λογικό αίτημα θαρρώ!

      Απο την άλλλη όμως, η Ελλάδα αποτελεί ,αδιαμφισβήτητα, πολύ “προχώ” χώρα!Τρανό παράδειγμα αποτελεί ο φορολογικός που καταχράστηκε δημόσιο χρήμα αγοράζοντας πύργο,και όταν δημοσιεύτηκε η απάτη του,έγινε ο πρώτος ειλικρινής κλέφτης παραδεχόμενος δημόσια τα όσα έκανε!Συνεπώς, αυτόματα,κατά τη γνώμη αυτού και του δικηγόρου του, μπορεί να συγχωρηθεί αφού πρώτα επιστρέψει τον πύργο στο δημόσιο.Ηθικό δίδαγμα:μπορούμε να κλέβουμε αρκεί μετά να επιστρέφουμε τα κλοπιμαία,αφόυ τα έχουμε πρώτα χρησιμοποιήσει(σε περίπτωση κλοπής τροφίμων δεν προβλέπεται επιστροφή).Ο φορολογικός αυτός άνοιξε το δρόμο σε μια πιο “αλτρουιστική” κοινωνία!

     Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά,ένα σχολείο στην Καρυστό κανει μάθημα σε super-market,άδειο απο τρόφιμα, προς δυσαρέστηση όλων των μαθητών και διάλειμμα στο δρόμο.Το κτίριο αυτό ήταν μια προσωρινή λύση.αλλά όλοι ξέρουμε ότι προσωρινό στην χώρα αυή συνήθως σημαίνει μόνιμο(ένα άλλο παραδειγμα είναι η βλακεία που παραμένει μόνιμα στον εγκέφαλο κάποιων)Η λύση που προτείνω είναι το σχολείο να κάνει μάθημα στον προαναφερθέντα πύργο!Για όλα υπάρχουν λύσεις λοιπόν ....!

      Για τέλος παραθέτω απλά τους στίχους από το τραγούδι “πατρίδα” του Αλκίνοου Ιωαννίδη που συνοψίζουν με υπέροχο τρόπο τους φόβους πολλών από εμάς....

Δε με τρομάζει το τέρας, ούτε κι ο άγγελός μου
ούτε το τέλος του κόσμου, με τρομάζεις εσύ.

Με τρομάζεις ακόμα, οπαδέ της ομάδας
του κόμματος σκύλε, της οργάνωσης μάγκα
διερμηνέα του Θεού, ρασοφόρε γκουρού
τσολιαδάκι φτιαγμένο, προσκοπάκι χαμένο
Προσεύχεσαι και σκοτώνεις, τραυλίζεις ύμνους οργής
έχεις πατρίδα το φόβο, γυρεύεις να βρεις γονείς
μισείς τον μέσα σου ξένο κι όχι, δεν καταλαβαίνω
δεν ξέρω πού πατώ και πού πηγαίνω.


 χριστιάνα βουκελάτου